Üzülme Seansı

Üzüldüğün üzülmeye değermiydi? Yada uğruna damlayanların değermiydi sımsıcak yüreğinin soğumuş duvarlarına. Gitmek bilmeyen bir bulut tepende bitmek bilmeyen bir yoldasın sağ kolunda bahar kuşları sol kolunda sürüklediğin hayat valizin. Kafanda tonlarca düşünce, günlerin akşam olmuyor mevsimlerin dönmüyor artık. Ama adımların asla vazgeçmiyorsun yolun yanlış iken seni doğruya götüreceğini bildiğinden. Gözlerin deniz gibi mavi, düşüncelerin bulut kadar beyaz, sesin samyeli. Aynalar senin yolculuğun benliğinde sonsuz gittiğin, ağlama artık güzel günlerinin hatrı kalıyor ağlama.

Ercan AKBABA
YAZI SAHİBİ